روحیه اعتراضی

اقدامات تحریک آمیز نئولیبرالیستی جامعه امروز ایران ، فشار و گسست طبقاتی سهمگینی را بر دهک های ضعیف ما وارد کرده است .همچنین علاوه بر فشارهای داخلی ،سیاست های جامعه ی امریکا بر ضد منافع مردم ایران در حال تشدید است و متاسفانه باز هم خبری از روحیه اعتراضی هنرمندان ما نیست که نیست ! در حالی که ما همگی در امنیت ایران نقش داریم .به ایران وفاداریم و میدانیم که با خائنین نباید مدارا کرد.مشکلاتمان را میدانیم ، حتی بهتر از خارجی ها و دلسوزان آن طرف آب ها .

اگرچه انتقاد ها همچنان به رویه و عملکرد دولت مردان ما به طور جدی وارد است ، اما به روشنی مشخص است که ترامپ و جامعه ی امریکا بدنبال بهانه جویی از این خواست طبیعی ملت ماست و به قول ظریف فراموش نکنید که ما همگی در یک کشتی نشسته ایم .

بدانید که حل مشکلات درونی را از بیگانگان طلب نمیکنند و دوستی و سلام جهان خواران به ملت ایران بی طمع نیست ! .

چگونه میتوان نشست و دید که عده ای فرهنگ ما را نشانه گرفته اند و ما به تقابل آنها نرفته و نتوانیم از وجود تاریخمان دفاع کنیم ؟ چه ننگی بزرگ تر از این آخر ؟

پس کجاست اون روحیه واقعا اعتراضی هنرمندان ما ؟چرا این نفرت ملی ما از دخالت خارجیان که امروز چند ده برابر بیشتر شده است رو در آثارشان نمی بینیم ؟ و چرا با اقدام رودررو و متقابل ، سایه ی این تهاجم فرهنگی را از سر ملت فرهیخته ایران کم نمی کنیم ؟در مقابل جنگ نرم چرا باید بی اعتنا بود ؟